* Natchanan *: ตุลาคม 2014

ชาวเยอรมนีเริ่มจัดพิธีรำลึกถึงการล่มสลายของกำแพงเบอร์ลิน ซึ่งแบ่งแยกเยอรมนีออกเป็น 2 ส่วน ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 แล้ว โดยในวันที่ 9 พฤศจิกายนนี้ จะเป็นวันครบรอบ 25 ปีของเหตุการณ์ดังกล่าว แต่กำแพงซึ่งถูกขนานนามว่า เป็น "สัญลักษณ์แห่งสงครามเย็น" และความสัมพันธ์ระหว่างตะวันตกและตะวันออก ซึ่งตั้งตระหง่านตั้งแต่ ค.ศ. 1961-1989

ลำดับเหตุการณ์สำคัญ

กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 – ไม่นานหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลงกองทัพพันธ์มิตรจัดการประชุมขึ้นที่พระราชวังลิวาเดีย ในเมืองยัลตา ในแคว้นไครเมีย แบ่งแยกการยึดครองเยอรมนีออกเป็น 4 ส่วน ฝรั่งเศส, อังกฤษ และสหรัฐฯ ควบคุมฝั่งตะวันออก โซเวียตควบคุมฝั่งตะวันตก และแบ่งการควบคุมกรุงเบอร์ลินออกเป็น 4 ส่วน

ค.ศ. 1949 – พื้นที่ฝั่งตะวันตกของเยอรมนีที่ถูกฝรั่งเศส, อังกฤษ และสหรัฐฯ ควบคุม กลายเป็น เยอรมนีตะวันตก หรือ สหพันธสาธารณรัฐเยอรมนี ขณะที่พื้นที่ฝั่งตะวันออกกลายเป็น เยอรมนีตะวันออก หรือสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี โดยเยอรมนีตะวันตกปกครองโดยระบอบประชาธิปไตย ส่วนเยอรมนีตะวันออกปกครองด้วยระบอบคอมมิวนิสต์

ค.ศ. 1949-1961 - ชาวเยอรมนีตะวันออกราว 3 ล้านคน หลบหนีไปยังฝั่งตะวันตก โดยในช่วงเวลาดังกล่าว ชาวต่างชาติ ชาวเยอรมันตะวันตก, ชาวเบอร์ลินตะวันตก และเจ้าหน้าที่กองกำลังพันธมิตร ได้รับอนุญาตให้เดินทางเข้าเยอรมนีตะวันออกได้ แต่ชาวเยอรมนีตะวันออกต้องมีใบผ่านทางพิเศษ จึงจะสามารถเดินทางไปต่างประเทศได้

12 สิงหาคม ค.ศ. 1961 – นายวอลเตอร์ อุลบริคต์ ผู้นำพรรคคอมมิวนิตส์แก่งเยอรมนีตะวันออก ลงนามคำสั่งสร้างรั้วกั้นแบ่งแยกกรุงเบอร์ลินตะวันออกและตะวันตก

13 สิงหาคม ค.ศ. 1961 – อีริค ฮอเนคเคอร์ หัวหน้ากองกำลังความมั่นคงแห่งเยอรมนีตะวันออก สั่งการตำรวจและทหารเริ่มการก่อสร้างรั้วลวดหนาม

15 สิงหาคม ค.ศ. 1961 – เริ่มมีการสร้างกำแพงคอนกรีตขึ้นเป็นครั้งแรก

18 สิงหาคม ค.ศ. 1961 – นายลืนดอน บี. จอห์นสัน รองประธานาธิบดีสหรัฐฯ ในขณะนั้น และพลเอกลูเซียส ดี. เคลย์ เดินทางไปยังกรุงเบอร์ลิน เพื่อแสดงให้เห็นว่า สหรัฐฯ สนับสนุนเยอรมนีตะวันตก

21 สิงหาคม ค.ศ. 1961 – ทหารสหรัฐฯ จำนวนราว 1,500 นาย เดินทางถึงกรุงเบอร์ลินตะวันตก

23 สิงหาคม ค.ศ. 1961 – ทางการเยอรมนีตะวันออก ประกาศห้ามชาวเบอร์ลินตะวันออกเข้าสู่เบอร์ลินตะวันตกโดยไม่ได้รับอนุญาต

26 มิถุนายน ค.ศ. 1963 – ประธานาธิบดีจอห์น แอฟ. เคนเนดี กล่าวปราศรัยต่อหน้าฝูงชนที่ศาลาว่าการเก่าในเบอร์ลินตะวันตก เน้นย้ำเรื่องเสรีภาพ และความภูมิใจที่เป็นชาวเบอร์ลิน

กันยายน ค.ศ. 1971 – มีการบรรลุข้อตกลงอนุญาตให้เบอร์ลินตะวันออกและตะวันตก สามารถนำเข้าและส่งออกสินค้าซึ่งกันและกันได้

ธันวาคม ค.ศ. 1972 – เยอรมนีตะวันออกและตะวันตก ลงนามสนธิสัญญาปรับความสำคัญทางการทูตสู่ระดับปกติ และยอมรับอธิปไตยซึ่งกันและกัน

12 มิถุนายน ค.ศ. 1987 – ประธานาธิบดี โรนัลด์ เรแกน แห่งสหรัฐฯ กล่าวปราศรัยที่ประตู บรานเดนบวร์ก ท้าทายให้ประธานาธิบดี มิคาอิล กอร์บาชอฟ แห่งสหภาพโซเวียต ทำลายกำแพงเบอร์ลิน

3 เมษายน ค.ศ. 1989 – กองกำลังคุ้มกันชายแดนของเยอรมนีตะวันออก ได้รับคำสั่งให้ยุติการใช้อาวุธปืน เพื่อป้องกันเหตุความรุนแรงบริเวณชายแดน

18 ตุลาคม ค.ศ. 1989 – นายอีริค ฮอนเนคเคอร์ ที่ในขณะนั้นเป็นผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเยอรมนีตะวันออก ถูกขับออกจากตำแหน่ง และแทนที่โดย นายเอกอน เครนซ์

1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 – ชาวเยอรมันตะวันออกหลายแสนคนร่วมการเดินขบวนเรียกร้องเสรีภาพ และเรียกร้องให้จัดการเลือกตั้งเสรี

2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 – นายเอกอน เครนซ์ ออกมาให้คำมั่นว่าจะปฏิรูปนโยบายและเศรษฐกิจ

6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 – รัฐสภาเบอร์ลินตะวันออกผ่านกฎหมายให้สิทธิการเดินทางและการย้ายถิ่นแก่พลเรือน

7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 – คณะรัฐมนตรีของเยอรมนีตะวันออก ลาออกทั้งคณะ และมีการเปลี่ยนสมาชิกคณะกรรมการบริหารสูงสุดของพรรคคอมมิวนิสต์กว่าครึ่ง

9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 – เยอรมนีตะวันออก ยกเลิกการห้ามเดินทางไปยังเยอรมนีตะวันตก มีผลบังคับใช้ทันที

9-10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 – ชาวเยอรมันตะวันออกช่วยกันทำลายกำแพงเบอร์ลินทีละเล็กละน้อย

10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 – ผลจากการทำลายกำแพงเบอร์ลิน ทำให้มีการเปิดเส้นทางข้ามพรมแดนใหม่เกิดขึ้นมากมาย และชาวเบอร์ลินตะวันออกหลายหมื่นคนก็เดินทางข้ามไปยังเบอร์ลินตะวันตก

3 ตุลาคม ค.ศ. 1990 – เยอรมนีตะวันออกและตะวันตก รวมตัวเป็นประเทศเดียวกันอย่างเป็นทางการ ภายใต้ชื่อ สหพันธสาธารณรัฐเยอรมนี